Weer een interview

bianca hollandAfgelopen vrijdag had ik wéér een interview met een studente. Dit keer van de Hogeschool Utrecht, met een studente social work. Voor mij dus bekend terrein om het interview te geven. Het kon alleen op een terras en ze had voorgesteld dit in Bunnik, vlak bij Utrecht bij het theehuis Rhijnauwen. Ik was er nog nooit geweest en het is een heel leuke plek. Omdat het werkelijk prachtig weer was, kon ik een lenteoutfit aan. Dat gebeurt me niet vaak zoals de vaste lezers weten.

Maar terug naar het interview. Bij dit onderdeel van de studie leren ze zich te verdiepen in de eigen levenservaringen, socialisatie en (voor)oordelen, die bepalend zijn voor hoe ze naar anderen kijken. Vervolgens gaan ze op zoek naar de levenservaringen van één bepaalde groep mensen die in een aantal opzichten heel anders zijn dan hun eigen levenservaringen. Ze horen zich te verdiepen in het intersectionele denken en andere diversiteitstheorieën.
Belangrijke dimensies bij dat intersectioneel denken zijn etniciteit; sociale klasse; levensfase; sekse/gender; seksuele identiteit; religie; beroep/sociale status; talent/beperking.
De studente had zich wel goed voorbereid, maar ik merkte dat ze het toch wel spannend vond. Maar die spanning verdween gelukkig al snel toen we aan het kletsen waren. Ze wilde graag weten of in de laatste jaren dingen veranderd waren en wanneer ik haar meenam in de historie van de 50 jaar TransgendersAmsterdam, begreep ze wel dat er heel veel dingen in die jaren zijn veranderd op een positieve manier.

Hierna ben ik ingegaan op de dimensies van dat intersectioneel denken. Niet door ze één voor een af te lopen, maar ze te verwerken in het verhaal.
Tegen het eind van het interview heb ik als test gevraagd welke dimensies ze nu had opgemerkt en dat waren er best veel. Door ze nog even door te nemen heb ik er nog wat informatie aan toegevoegd voor haar, zodat ze een goed verslag zou kunnen maken.

Nadat het interview klaar was hebben we nog wat gezellig zitten kletsen. Het was prachtig weer en nu ik er toch was, kon ik maar net zo goed genieten van mijn BiancaBalansDag. Het is denk ik de laatste voor mijn zomerstoppie.
Ik was wel benieuwd hoe ze op deze leuke locatie was gekomen. Het bleek dat ze vlakbij woonde en met de fiets was gekomen. Ze vertelde ook dat het niet altijd zo kon, maar dat ze heeft geleerd naar de mogelijkheden te kijken in plaats van wat ze niet kon. Dat is een mooie instelling voor een social worker. Dus dat gaat wel goed komen met haar.
Ze maakte ook nog even een paar fotootjes voor mijn blog, zoals je hier hebt kunnen zien.
Op naar de herfst wanneer ik weer tevoorschijn kom. Maar zal vast nog wel onderwerpjes weten te benoemen in mijn blog tijdens de zomermaanden (tenminste als de zomer nog gaat beginnen;).

Dit bericht werd geplaatst in CrossDressing, Studie, Uncategorized. Bookmark de permalink .

Hier kan je je reactie achterlaten

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.